SİZİN KARNENİZDE KAÇ ZAYIF VAR?
   
   O çalıştı, didindi. bir şeyler öğrendi, hasta oldu, ateşlendi, derse geç kaldı ama karneyi alabildi. Her şey berrak her şey yazılı burada..O kendi karnesini getirip önünüze koydu ama gurula ama boynu bükük yüreği buruk. O on beş gün dinlenmeyi nefeslenmeyi hak etti. Beşler ile dolu karne evin başköşesine kondu. Gelenlere dedelere gösterildi bahşişler alındı. O kendini kanıtlamanın mutluluğu ile geldi önünüze sizde O’nun sağladığı bir gurur duydunuz tüm kalbinizde. Ya da? Karne pek iç açıcı olmadı onun da sizinde beklediğiniz gibi. O size gurur yaşatamadı, bahşiş alamadı, siz akrabalara O’nun karnesini gösteremediniz başı açık olarak.

O’nun başarısı bu karne ile sınırlı mı sizce? O karne hayata dair verilen bir karne değil sadece notların bir araya getirildiği kâğıt parçasıdır. Çocuğunuzu koşulsuz sevmiyor musunuz? O’na her zaman ben seni her şeyinle seviyorum demiyor musunuz? O zaman bunu göstermenin tam zamanı değil mi?

Peki bu karne sadece onun mu? Anne baba olarak sizin karneniz nasıl acaba?

İyi karne kadar kötü karne de mademki bir sayısal gösterge sizin için o zaman buyurun kıyaslama yapalım. İğneyi kendimize batıralım biraz. Onun ruh sağlığını zedelemeden bu karneye giden yolu aşalım birlikte…

Okulla ne kadar ilgili ve takipçiyiz? Okuldaki durumu, o sabah kahvaltıdaki ruh hali bize ne ifade etti, okul – aile işbirliği ne kadar geçerli bizim için?
Aile içinde uyumumuz mükemmel mi? O’nu ne kadar destekliyoruz? Okul etkinliklerine katılıyor ve onu teşvik ediyor muyuz? İlgimizi esirgiyor muyuz ondan?
   Katı, tutarsız, kaba, geçimsiz yanlarımız yok mu?
 
   Evde ki kavga ve huzursuzluklar, O’nun başarısını etkilemiyor mu? 
O’na çalışma düzeyi uygun, sessiz ortam sağlayabildik mi? Ne dersiniz?

Gelin bu karneden başlayarak bundan sonra her zaman şunları yapalım;

•   O’nu yanlışlıkları ve rahatsızlıkları için eleştirmeyelim. O zaten kendi durumuna üzülür, sıkılır, içi daralır.
•   O’nlara ‘Notların nasıl?’, ‘Kırığın var mı?’ gibi sorular sormayalım. Unutmayın ki; bazı şeyler paylaşılır, bazı şeyler insanın kendisinde kalır.
•   O’nun zayıf olduğu derslere yardımcı olalım, gerekiyorsa birlikte çalışalım. Kendimiz yardımcı olamıyorsak ders almaya veya kursa göndermeye çalışalım.
•   Evin koşulları çalışması için uygun değilse düzeltelim.
•   Kardeşleriyle mukayese etmeyelim, başarıları karşılaştırmayalım.

Unutmayın! O bizim canımız o sizin canınız..Karnesi kırık bile olsa düzelmesi için zamanı da fırsatı da vardır. Ama kırık olan kalbi ve gururu ise o zaman bunu düzeltmesi biraz zordur.