Canan Öğretmenim,

Tam yedi yıl önce ayrıldık senden, ben daha 14 yaşındaydım, yarı cahil, ergenleşememiş, kabuğundan çıkamamış, gül olup açılamamış, kendimi tanıyamamıştım. Sen geldin..dünyam değişti. Açıldım, kendimi aştım, farketmeye başladım, uyandım, akıllandım gün ve gün.

Mezun oldum. Ayrıldım köyden şehre geldim okumaya...sen şehirliyken köyümde ışık saçmaya devam ettin.

Ben şehirde mezun olup öğretmen çıktım. Ziyaretine geldim köye...Sen yoktun..Yaşlı bedenin o acımasız soğuklara daha fazla dayanamamış teslim olmuştu bir aralık sabahı...kar varken...dizboyu...

Senin ellerini öğretmen olarak öpemedim....

Sana bu mektubu hiçbir zaman yollayamayacağım. Ama haberin olur belki. Artık bende bir öğretmenim. Tayinim Kastamonu'ya çıktı. Seni meslek hayatımda örnek almaya hep devam edeceğim öğretmenim.

Mekanın cennet olsun...ellerinden öpüyorum.

Öğrencin, meslektaşın, evladın Aysel..