Hiç bir çocuk,sosyal ya da antisosyal olarak dünyaya gelmez.Kimse suçlu doğmaz.Her ne kadar suç ve genetik ilişkisi araştırılsa da kesin sonuçlara ulaşılamamıştır.Çocuğun topluma uyumunu,başkalarıyla ilişkilerini yaşamın ilk yıllarındaki öğrenme deneyimleri belirler.Isırılarak,hırpalanarak sevilen çocuk, ısırmayı ve hırpalamayı öğrenir..Suçlu çocuk yoktur,suça itilmiş çocuk vardır.Çocuklar her dakika cinayet,kapkaç,tecavüz,taciz,hırsızlık olaylarının yaşandığı bir dünyaya gözlerini açıyorlar.Bu arada kayıtlara geçmeyen suç olaylarını da hesaba katarsak, ortaya çıkan tablo pek iç açıcı değildir.Çocuklar içinde yaşadıkları toplumun kurallarını bilirler ancak hangi kurala niçin uymaları gerektiğini bilmezler.Çoğunlukla yetişkinlerde bunu açıklamazlar.
Ergenlik döneminde ise suça yönelten etkenler,hızlı bedensel ve ruhsal değişim ve gelişim,kalıtımsal nedenler,zeka sınırlılığı,yanlış eğitim,yetersiz sevgi olabilmektedir.Ülkemizde 21 yaşından küçük suç oranı 2.dünya savaşından bu yana hızlı bir artış göstermektedir ki bu savaşa girmemişizdir.Bu hız üzerinde etkisi yoktur.14 yaş gerek ülkemizde gerek Avrupa'da en fazla suç işlenen yaş olarak belirlenmiştir.
Türkiye geleneksel bir tarım toplumundan,çağdaş bir sanayi toplumuna geçiş sancıları çekmektedir.Toplumsal değişme olumlu sonuçlarla beraber olumsuzlukları da beraberinde getirmektedir. En belirgin olumsuzluk da çocuk ve gençlerde ki suç işleme oranlarının artmasıdır.
Ankara,İzmir ve Elazığ ıslah ve cezaevlerinde 15-18 yaşlarında ,en az ilkokul öğrenimi görmüş 214 hükümlü gen çüzerinde 1972-1977 yılları arasında yapılan bir araştırmaya göre suçlu deneklerden %44.8'i cinsel suçtan,%37.4'ü şahsa karşı suç,%17.8'i mala karşı suçtan hüküm giymiştir.
Suçun nedenleri araştırılabilir ve farklı sonuçlar ortaya çıkabilir.Ancak ortaya çıkabilecek diğer bir sonuç bugün bir araştırma yapılsa yukarıda ki istatistiki sonuçlarda yükselme tespit edileceğidir.Çocukları televizyonların büyüttüğünü varsayarsak(büyük oranda)bu çocuklardan suça yatkın olmamasını bekleyebilir miyiz?Şiddet görüntüleri çocukların ruhsal dünyasında fırtınalar estirmekte ,tahribata neden olmakta ve bugün çocukların izlediği çizgi filmlerde dahi şiddet bol miktarda kullanılmaktadır.Sevgi yoksunluğu yine suça iten nedenlerden biridir..Ekonomik sebepler ve eğitim eksikliği diğer nedenlerden sayılabilir.
Peki suç işlemiş bu çocuk ve gençler yeniden topluma kazandırılamaz mı?Elbette kazandırılabilir.Ancak bu çocukların eğitiminden önce toplumun eğitilmesiyle işe başlanarak.Kimse tamamen kötü değildir.Her insanın ruhunda kanat açmayı bekleyen bir melek vardır...Ümitsiz olmayalım...
alıntıdır (
www.ogretmenlerforumu.com)
