Önce bira içerdi gençken, sonra rakıya alıştı ve öyle devam etti. Arada İtalyan cafelerde şarap içerdi.



Özenle hazırlanmış masalarda, bol mezeli, seçkin insanlarla…esprili, mantıklı, bilgi dolu tartışmaların yaşandığı masalarda…

Atatürk o masalarda intikam alır, ders verir, öğretir, öğrenir, eğitir, ikna ederdi…yemeklerde şiir ve müzikle ilgili nadide insanlar, yazarlar, şairler, elçiler, solistler, fikir adamları ve askerler olurdu…

Protokol, yemek ve görgü kuralları ince müzikle işlenir, batılılaşma örnekleri verilirdi…o sofralar yeni fikirlerin doğduğu, son halini aldığı sofralardı.

Bazen sabahlara kadar sürerdi tartışmalar…sonuca bağlanır, ufak tereddütler giderilir, sorun varsa ertelenirdi. O kararların çoğu ertesi sabah uygulamaya konur ve başarılı olurdu.

Atatürk’ün sofraları ” Beyin fırtınası” yapılan ortamlardı, cıvımadan, …sarhoş eğlencesi değildi.

Atatürk çok nadir sarhoş olurdu. O da istediği zaman. Diğer zamanlar masanın hakimi olur, bilincini asla kaybetmezdi.

Arazide toprak üstünde yenen kumanyada bile eğer Ulu Önder varsa bir sanatsal değere, bir estetiğe rastlanırdı tüm basitliğine rağmen.

Ulu önder yakın çevresindekileri bile bu şekilde masasına davet ederek içlerinde sakladıklarını içkiliyken daha rahat dışa vursunlar diye masasına davet ederdi.

Tek başına içtiği nadirdi. İçkiye bağlı sirozdan vefat ettiği de kocaman bir yalandı. Tarih birgün o devin hemde 57 yaşında başka şeylerden öldüğünü, daha doğrusu yavaş yavaş öldürüldüğünü ispat edecektir… O masalar ilim yuvasıydı….meyhane köşesi değil.

Sorarım; Dünyaya meydan okuyan, vatanı hür ve bağımsız kimliğe kavuşturan Atatürk yorgun akşamlarda, aklında binbir tilki dolaşırken, bir ulusun tüm sorumluluğu tek başına  sırtına binmişken iki kadeh içtiyse ne olmuş?

Ben diyorum ki; Helal olsun, feda olsun, afiyet olsun…ŞEREFE